Yağmur

Şu aralar sıkça rastladığım bu hava biçimi aslında herkeste aynı ilgiyi uyandırmıyor. Ben yağmurun sesini çok severim mesela bide yağdıktan sonraki toprak kokusunu . Ama yağmur sesinde bir şey var çok farklı. Sanki o damlalar senkron ize bi biçimde birbirlerine ayak uydurarak yağıyor . Uyumadan önce bile yağmur damlalarının sesiyle uyumak bile bana huzur verebiliyor ki sabah uyanınca ekmek almaya giderken ki o toprak kokusunun da yeri bende farklıdır . Büyükler derler ya '' rahmet yağıyor '' diye bazen gerçekten kapılıyorum bu hisse. Yağmur bi mucize bence . Fakat herkes benim gibi düşünmüyor tabi yağmuru kimisi nefret ediyor ; ıslandığı için . Hani derler ya '' şeker misin yahu adam , ne olmuş ıslandıysan ?'' işte bu soruyu onlara sormak gerek . Ama bu durum bi tek yağmurda değil ki! Bu tür insanlar nerdeyse her olayda bir kötü yanı yakalayıp sadece o noktaya odaklanıyorlar. Garip değil mi?! Bunu diğer yazımda da kullanmıştım. Garip.    İnsan işte bi mucizeden bile nefret edebiliyor ..